Yayın
Stabil koroner arter hastalığında ikinci görüşün tedavi kararına etkisi
Girişim önerilen hastalarda ikinci değerlendirmenin kararı ne sıklıkla değiştirdiği.
Amaç
Girişim önerilen stabil koroner arter hastalarında ikinci bir değerlendirmenin kararı ne sıklıkla ve hangi yönde değiştirdiği araştırıldı.
Yöntem
Başka bir merkezde koroner anjiyografi yapılmış ve stent ya da baypas önerilmiş 154 stabil hasta, ikinci görüş için başvurduklarında yeniden değerlendirildi. Şikâyetin niteliği, ilaç tedavisinin yeterliliği, iskemi testinin varlığı ve anjiyografik darlığın işlevsel önemi birlikte ele alındı.
Bulgular
Hastaların %38'inde karar değişti. Değişimin büyük bölümü (%31) girişimden ilaç tedavisine geçiş yönündeydi; %7'sinde ise önerilen girişimin kapsamı genişletildi. Kararın değiştiği hastaların %72'sinde ilk değerlendirmede iskemi testi yapılmamıştı. Bir yıllık izlemde ilaç tedavisine geçirilen hastaların %84'ünde şikâyet kontrol altındaydı.
Sonuç
Stabil hastalıkta anjiyografik darlığın tek başına girişim gerekçesi sayılması, kararın en sık düzeltilen yanı. İşlevsel değerlendirmenin yaygınlaşması, gereksiz girişimleri azaltmanın en doğrudan yolu görünüyor.